به گزارش اکو اقتصاد به گزارش روبط عمومی دارندگان نشان استاندارد ایران اگر یک تولیدکننده ایرانی برای محصول خود مجموعهای از آزمونها و تأییدیهها دریافت کند، اما هنگام صادرات مجبور باشد تقریباً تمام این فرآیندها را در کشور مقصد دوباره طی کند، بخشی از مزیت اقتصادی نظام استاندارد داخلی از بین میرود.به همین دلیل حرکت به سمت هماهنگی بیشتر با استانداردهای بینالمللی، توسعه آزمایشگاههای دارای اعتبار قابل پذیرش و گسترش سازوکارهای پذیرش متقابل نتایج آزمون و گواهیها میتواند نقش مهمی در کاهش هزینه تجارت داشته باشد.استاندارد در این نگاه نه یک سد در مقابل تولید و تجارت، بلکه زیرساختی برای حضور مطمئنتر کالا در بازار است.راهحل، کاهش استاندارد نیست؛ هوشمندسازی مقررات استانتقاد از استانداردزدگی نباید با مطالبه کاهش کیفیت یا حذف الزامات ایمنی اشتباه گرفته شود. در بسیاری از حوزهها حتی ممکن است اقتصاد ایران به استانداردهای دقیقتر و سختگیرانهتری نیاز داشته باشد؛ بهویژه در موضوعاتی که مستقیماً با جان و سلامت مردم، محیطزیست و ایمنی عمومی مرتبط هستند.
مسئله اصلی «تعداد استانداردها» نیست، بلکه کیفیت تنظیمگری است.میتوان با بازنگری دورهای مقررات، حذف الزامات موازی، یکپارچهسازی فرآیند صدور تأییدیهها، توسعه خدمات الکترونیکی و ایجاد پنجره واحد برای تولیدکنندگان، بخش قابل توجهی از هزینههای غیرضروری را کاهش داد.همچنین ضروری است بخش خصوصی و تشکلهای تخصصی در فرآیند تدوین و بازنگری استانداردها حضور مؤثرتری داشته باشند. تولیدکننده بیش از هر فرد دیگری با مسائل اجرایی یک استاندارد مواجه است و تجربه بنگاهها میتواند به تدوین مقرراتی منجر شود که هم از کیفیت و حقوق مصرفکننده حفاظت کند و هم قابلیت اجرا داشته باشد.
از «کنترل تولیدکننده» به «ارتقای کیفیت»در نهایت باید نگاه خود را به فلسفه استاندارد تغییر دهیم. استاندارد نباید صرفاً ابزاری برای کنترل بنگاه باشد؛ باید ابزاری برای ارتقای بنگاه و افزایش رقابتپذیری اقتصاد باشد.تولیدکننده نیز نباید استاندارد را مانعی در مقابل خود بداند. در بازارهای رقابتی امروز، کیفیت و انطباق با استانداردهای معتبر یکی از مهمترین سرمایههای یک بنگاه محسوب میشود.چالش اصلی، پیدا کردن نقطه تعادل است: جایی که استاندارد به اندازه کافی سختگیرانه باشد تا از کیفیت، ایمنی و حقوق مصرفکننده حفاظت کند و در عین حال آنقدر پیچیده و بوروکراتیک نباشد که انرژی تولیدکننده به جای نوآوری و تولید، صرف عبور از فرآیندهای اداری شود.اقتصاد ایران بیش از آنکه به «استاندارد بیشتر» نیاز داشته باشد، به استاندارد هوشمندتر، بهروزتر و کارآمدتر نیاز دارد؛ استانداردی که کیفیت را تضمین کند، هزینههای غیرضروری را کاهش دهد و به جای ایجاد دیوار مقابل تولید، مسیر رقابت و صادرات را هموار سازد.
استاندارد خوب، تجارت را تسهیل میکند
یکی از شاخصهای مهم برای ارزیابی کارآمدی استانداردها، تأثیر آنها بر تجارت است. استاندارد باید زبان مشترک میان تولیدکننده، مصرفکننده و بازار باشد. در تجارت بینالمللی نیز استانداردها زمانی ارزش اقتصادی بیشتری پیدا میکنند که بتوانند مسیر ورود کالا به بازارهای دیگر را هموار کنند.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید!
ثبت نظر جدید