به گزارش اکو اقتصاد، ایران با شتابی کمسابقه در حال ورود به دوره سالمندی جمعیت است؛ روندی که کارشناسان آن را یکی از مهمترین چالشهای اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی دهههای آینده میدانند. بر اساس اعلام رئیس انجمن علمی سالمندشناسی ایران، در حال حاضر حدود ۱۲ درصد جمعیت کشور را افراد بالای ۶۰ سال تشکیل میدهند و پیشبینی میشود این رقم تا سال ۲۰۵۰ به حدود ۳۱ درصد جمعیت، معادل نزدیک به ۲۹ میلیون نفر، افزایش یابد.
این آمار نشان میدهد ایران در میان کشورهایی قرار گرفته که با سریعترین نرخ سالمند شدن جمعیت مواجه هستند. کاهش نرخ باروری، افزایش امید به زندگی و بهبود شاخصهای سلامت از مهمترین عواملی هستند که ساختار جمعیتی کشور را به سمت سالمندی سوق دادهاند.
رئیس انجمن علمی سالمندشناسی در گفتوگو با خبرگزاری تسنیم با اشاره به این روند اظهار کرد که افزایش جمعیت سالمندان، نیاز به بازنگری جدی در سیاستهای سلامت، خدمات درمانی، بیمه، رفاه اجتماعی و زیرساختهای شهری را بیش از هر زمان دیگری ضروری کرده است.
یکی از مهمترین دغدغههای مطرحشده، کمبود شدید متخصصان طب سالمندی در کشور است. به گفته وی، در حال حاضر تعداد پزشکان متخصص تربیتشده در این حوزه بسیار اندک است و براساس تجربه دورههای گذشته، تنها حدود ۲۳ متخصص طب سالمندان در کشور آموزش دیدهاند؛ آماری که در مقایسه با جمعیت رو به رشد سالمندان، فاصلهای چشمگیر با نیاز واقعی نظام سلامت دارد.
طب سالمندی یکی از شاخههای تخصصی پزشکی است که به تشخیص، درمان و مدیریت بیماریهای مرتبط با افزایش سن میپردازد. سالمندان معمولاً به طور همزمان با چند بیماری مزمن مانند دیابت، فشار خون، بیماریهای قلبی، مشکلات اسکلتی و اختلالات شناختی مواجه هستند و همین موضوع، ضرورت حضور پزشکان آموزشدیده در این حوزه را دوچندان میکند.
کارشناسان معتقدند اگر برنامهریزی مناسبی برای تربیت نیروی انسانی متخصص، توسعه مراکز درمانی ویژه سالمندان و گسترش خدمات مراقبتی انجام نشود، نظام سلامت کشور در سالهای آینده با فشار مضاعفی روبهرو خواهد شد.
افزون بر مسائل درمانی، سالمندی جمعیت پیامدهای گستردهای در حوزه اقتصاد و بازار کار نیز به همراه دارد. کاهش جمعیت در سن کار، افزایش هزینههای بازنشستگی، رشد هزینههای درمان و مراقبت و تغییر الگوی مصرف خانوارها از جمله پیامدهایی است که بسیاری از کشورها پس از ورود به دوره سالمندی با آن مواجه شدهاند.
از سوی دیگر، کارشناسان حوزه رفاه اجتماعی تأکید میکنند که مناسبسازی فضاهای شهری، توسعه خدمات حملونقل عمومی برای سالمندان، گسترش مراکز توانبخشی، حمایت از خانوادههای مراقب سالمندان و تقویت خدمات مراقبت در منزل باید در اولویت برنامههای اجرایی قرار گیرد.
بررسیها نشان میدهد کشورهای توسعهیافته سالها پیش از ورود به مرحله سالمندی، زیرساختهای لازم را برای مواجهه با این تغییر جمعیتی فراهم کردهاند، اما سرعت بالای سالمند شدن جمعیت در ایران، فرصت برنامهریزی را محدود کرده و ضرورت تصمیمگیریهای فوری را افزایش داده است.
متخصصان همچنین بر اهمیت پیشگیری و ترویج سبک زندگی سالم در سنین میانسالی تأکید دارند. فعالیت بدنی منظم، تغذیه مناسب، کنترل بیماریهای مزمن و انجام معاینات دورهای میتواند کیفیت زندگی سالمندان آینده را به میزان قابل توجهی ارتقا دهد و از هزینههای درمانی بکاهد.
به گفته رئیس انجمن علمی سالمندشناسی، اگرچه افزایش امید به زندگی یکی از دستاوردهای مهم نظام سلامت محسوب میشود، اما این موفقیت زمانی ارزشمند خواهد بود که سالمندان بتوانند سالهای بیشتری را با سلامت، استقلال و کیفیت زندگی مناسب سپری کنند.
با توجه به پیشبینی افزایش جمعیت سالمندان تا حدود یکسوم جمعیت کشور در کمتر از سه دهه آینده، بسیاری از کارشناسان بر این باورند که موضوع سالمندی دیگر یک مسئله مربوط به آینده نیست، بلکه چالشی است که از هماکنون نیازمند برنامهریزی، سرمایهگذاری و تدوین سیاستهای جامع در حوزه سلامت، رفاه و توسعه اجتماعی است.
یکسوم جمعیت تا سال ۲۰۵۰ بالای ۶۰ سال خواهند بود
ایران در مسیر سالمندی
رئیس انجمن علمی سالمندشناسی با هشدار نسبت به شتاب بالای سالمند شدن جمعیت ایران گفت: هماکنون حدود ۱۲ درصد جمعیت کشور بالای ۶۰ سال سن دارند و پیشبینی میشود این رقم تا سال ۲۰۵۰ به حدود ۳۱ درصد، معادل نزدیک به ۲۹ میلیون نفر، برسد؛ در حالی که تعداد متخصصان طب سالمندی در کشور تنها حدود ۲۳ نفر است و این موضوع ضرورت برنامهریزی برای توسعه خدمات سلامت سالمندان را دوچندان کرده است.
نظرات (۰)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید!
ثبت نظر جدید