به گزارش اکو اقتصاد، شبکه سیانبیسی در یک یادداشت تحلیلی که روز شنبه منتشر کرد، نوشت پایان احتمالی جنگ با ایران ممکن است تنها آغاز دورهای جدید از تشدید نابرابری اقتصادی در آمریکا باشد؛ وضعیتی که در آن صاحبان دارایی از رشد بازارها سود میبرند، اما خانوارهای کمدرآمد همچنان زیر فشار هزینههای بالاتر زندگی قرار دارند.
به گفته این شبکه، بسیاری از آمریکاییهایی که در بازار سهام سرمایهگذاری کردهاند، زیان اولیه ناشی از آغاز جنگ را جبران کردهاند. شاخص اساندپی 500 پس از افت حدود 8 درصدی در ابتدای جنگ، از اواخر مارس 19 درصد رشد کرده و اکنون بیش از 10 درصد بالاتر از سطح ابتدای سال قرار دارد.
دونالد ترامپ بارها از رکوردشکنی بازار سهام و رشد حسابهای بازنشستگی بهعنوان نشانه موفقیت اقتصادی دولت خود یاد کرده است، اما سیانبیسی معتقد است تصویر واقعی اقتصاد آمریکا بسیار متفاوت از وضعیت بازارهای مالی است.
این گزارش میگوید جنگ ایران شکاف میان افرادی را که از رونق بازارهای مالی بهره میبرند و کسانی را که سهمی از این رونق ندارند، بیش از پیش افزایش داده است؛ شکافی که میتواند بر فضای سیاسی آمریکا و انتخابات میاندورهای کنگره نیز تأثیر بگذارد.
بر اساس دادههای اداره تحلیل اقتصادی آمریکا (BEA)، درآمد واقعی قابل تصرف خانوارهای آمریکایی در ماه مارس 0.2 درصد و در آوریل 0.5 درصد کاهش یافته است. همچنین نرخ پسانداز شخصی در آوریل به 2.6 درصد سقوط کرده است که از پایینترین سطوح سالهای اخیر به شمار میرود.
در حالی که شرکتهای بزرگ آمریکایی همچنان سودهای بالایی ثبت میکنند، شرایط برای بسیاری از کارکنان و خانوارها دشوارتر شده است.
والاستریت ژورنال در گزارشی هشدار داد که سهم نیروی کار آمریکا از درآمد ناخالص داخلی این کشور به 51 درصد کاهش یافته که پایینترین سطح از زمان آغاز ثبت این آمار در 79 سال گذشته است.
بررسی بانک فدرال رزرو نیویورک نیز نشان میدهد خانوارهای ساکن شمالشرق آمریکا با درآمد سالانه کمتر از 40 هزار دلار از زمان آغاز جنگ، مصرف بنزین خود را نزدیک به 10 درصد کاهش دادهاند، در حالی که خانوارهای با درآمد بیش از 125 هزار دلار فشار کمتری را متحمل شدهاند.
طبق برآورد مؤسسه مودیز، هر خانوار آمریکایی از زمان آغاز جنگ بهطور متوسط 447 دلار هزینه اضافی بابت انرژی پرداخت کرده است.
سیانبیسی همچنین هشدار میدهد که حتی در صورت دستیابی آمریکا و ایران به توافق، بازگشت بازار انرژی به شرایط پیش از جنگ زمانبر خواهد بود.
حدود دو هزار کشتی همچنان در خلیج فارس گرفتار هستند و پاکسازی مسیرها و بازگشت کامل جریان تجارت انرژی ممکن است هفتهها یا حتی ماهها طول بکشد.
به گفته مایک ویرث، مدیرعامل شورون، خروج این کشتیها و بازتنظیم مسیرهای تأمین انرژی در جهان فرآیندی چندماهه خواهد بود. علاوه بر این، کشورها و شرکتها ناچار خواهند بود ذخایر انرژی خود را که در طول جنگ کاهش یافته بازسازی کنند؛ عاملی که میتواند تقاضا و قیمت نفت را برای مدتی در سطوح بالاتر نگه دارد.
سیانبیسی در پایان مینویسد پیامدهای سیاسی و اجتماعی افزایش نابرابری اقتصادی ممکن است از خود جنگ نیز ماندگارتر باشد و شکاف میان افرادی که از رونق بازار سهام و موج سرمایهگذاری در هوش مصنوعی سود میبرند و کسانی که از این روندها بیبهره ماندهاند، در سالهای آینده به یکی از مهمترین چالشهای آمریکا تبدیل شود