به گزارش اکواقتصاد، در تازهترین تغییرات مالیاتی، دولت سقف معافیت مالیاتی بر حقوق کارکنان را به ۴۸۰۰ میلیون ریال در سال رسانده است. بر اساس آییننامههای جدید، درآمدهای مازاد بر این سقف مشمول مالیات پلکانی میشوند که از ۱۰ تا ۳۰ درصد افزایش مییابد. به عبارت دیگر، کارکنانی که حقوق و مزایای سالانه آنها بین ۴۸۰۰ تا ۹۶۰۰ میلیون ریال است، ۱۰ درصد مالیات میدهند و این نرخ برای سطوح بالاتر تا ۳۰ درصد افزایش پیدا میکند.
این تغییر شامل تمامی بخشهای حقوق و مزایا میشود؛ از حقوق پایه و مزایای شغلی گرفته تا پاداشها، اضافهکار، حق مشاوره، کارانه، فوقالعادهها، حقالتدریس، حقالتحقیق و سایر پرداختهای پرسنلی مندرج در ماده ۲۱۷ قانون مالیاتهای مستقیم.
علاوه بر کارکنان عادی دولت و بخش خصوصی، اعضای هیات علمی دانشگاهها، مؤسسات آموزشی و پژوهشی و همچنین قضات، از یک نرخ ثابت ۱۰ درصدی مالیات برخوردار شدهاند. این اقدام با هدف حمایت از گروههایی انجام شده که نقش کلیدی در توسعه دانش و عدالت کشور دارند و اغلب با درآمدهای متغیر و مزایای متنوع مواجهاند.
کارشناسان معتقدند که این گروهها بیشترین بهره را از تغییرات جدید میبرند، زیرا نرخ مالیات ثابت آنها، حتی برای درآمدهای بالاتر، کمتر از نرخ پلکانی حداکثری ۳۰ درصدی برای کارکنان بخش دولتی و خصوصی است.
اثرات کاهش فشار مالیاتی بر کارکنان
یکی از پیامدهای فوری افزایش سقف معافیت، کاهش فشار مالیاتی بر کارکنان با درآمد متوسط و متوسط به بالا است. طبق محاسبات اولیه، بسیاری از کارکنان که سالانه کمتر از ۴۸۰۰ میلیون ریال درآمد دارند، از پرداخت مالیات معاف خواهند بود. برای کارکنانی که در بازههای بالاتر درآمدی قرار دارند، نرخهای پلکانی مالیاتی به آنها اجازه میدهد بخشی از درآمد مازاد خود را بدون فشار مالیاتی شدید دریافت کنند.
کارشناسان اقتصادی میگویند این تغییر میتواند انگیزه کارکنان برای افزایش بهرهوری و مشارکت در پروژههای مولد را افزایش دهد. همچنین، کاهش مالیات برای برخی گروهها، قدرت خرید آنها را تقویت کرده و اثرات مثبت کوتاهمدتی بر بازار مصرف خواهد داشت.
پیامدهای بودجهای و انتقادات احتمالی
با وجود اثرات مثبت برای کارکنان، افزایش سقف معافیت مالیاتی ممکن است فشارهایی بر بودجه دولت وارد کند. کارشناسان هشدار میدهند که معافیتهای مالیاتی گسترده میتواند درآمد مالیاتی دولت را کاهش دهد و منابع لازم برای پروژههای توسعهای و خدمات عمومی را محدود کند.
در عین حال، برخی منتقدان معتقدند که معافیتها به گونهای طراحی شدهاند که بیشتر به نفع گروههای پردرآمد است و کارکنان با درآمد پایین و متوسط هنوز با فشار مالیاتی مواجهاند. بنابراین، تاکید میشود که سیاستهای مالیاتی باید همزمان با حمایت از اقشار آسیبپذیر، امکان رشد اقتصادی و سرمایهگذاری را نیز فراهم کند.
طراحی پلکانی نرخ مالیات، روشی متعادل برای حمایت از کارکنان با درآمد متوسط و بالاتر است. این سیستم باعث میشود که پرداخت مالیات عادلانهتر شود و درآمدهای دولت نیز تا حدی حفظ گردد.
همچنین، تاکید میشود که گروههایی مانند هیات علمی دانشگاهها و قضات، که نرخ ثابت ۱۰ درصدی برای آنها در نظر گرفته شده، هم انگیزه علمی و کاری خود را حفظ میکنند و هم اطمینان دارند که نرخ مالیات آنها در محدودهای منطقی باقی میماند.
افزایش سقف معافیت مالیاتی و اجرای نرخهای پلکانی، گامی مهم در کاهش فشار مالیاتی بر کارکنان دولتی و خصوصی است. این تغییر، به ویژه برای کارکنان با درآمد متوسط و گروههای تخصصی مانند اعضای هیات علمی دانشگاهها و قضات، مزایای ملموسی دارد. با این حال، کارشناسان هشدار میدهند که دولت باید همزمان با اجرای این معافیتها، منابع بودجهای خود را مدیریت کرده و سیاستهای حمایتی مناسبی برای کارکنان کمدرآمد اتخاذ کند.
در نهایت، سیاست جدید مالیاتی فرصتی برای بهبود قدرت خرید کارکنان و تقویت انگیزه آنها ایجاد میکند، اما موفقیت آن وابسته به مدیریت متوازن بودجه و اجرای دقیق مقررات است.