به گزارش اکو اقتصاد، افت تحصیلی دانشآموزان در سالهای اخیر به یکی از جدیترین و در عین حال کمسروصداترین بحرانهای نظام آموزشی کشور تبدیل شده است؛ بحرانی که نشانههای آن را میتوان در کاهش نمرات، افت مهارتهای پایه، بیانگیزگی گسترده نسبت به یادگیری و حتی ترک زودهنگام تحصیل مشاهده کرد. بسیاری از معلمان و کارشناسان آموزشی معتقدند آنچه امروز در کلاسهای درس رخ میدهد، تنها نتیجه تنبلی یا بیتوجهی دانشآموزان نیست، بلکه محصول زنجیرهای از سیاستهای ناپایدار، تعطیلیهای مکرر، آموزش مجازی ناکارآمد و تداوم روشهای سنتی آموزشی است که دیگر با نیازهای نسل جدید همخوانی ندارد.
تعطیلیهای پیدرپی مدارس، چه در دوران همهگیری کرونا و چه پس از آن به دلایل مختلفی چون آلودگی هوا، کمبود انرژی یا شرایط اضطراری، نخستین ضربه جدی را به پیوستگی فرآیند یادگیری وارد کرد. آموزش، برخلاف بسیاری از فعالیتهای دیگر، نیازمند استمرار، نظم و تعامل چهرهبهچهره است. وقفههای مکرر باعث شد بسیاری از دانشآموزان، بهویژه در مقاطع ابتدایی، مفاهیم پایهای مانند خواندن، نوشتن و محاسبات ساده را بهدرستی نیاموزند. این خلأ آموزشی در سالهای بعد نهتنها جبران نشد، بلکه بهصورت تصاعدی عمیقتر شد.
آموزش مجازی؛ انتقال ناقص کلاس حضوری / آموزش مجازی در کشور ما بیشتر شبیه انتقال ناقص کلاس حضوری به یک صفحه کوچک موبایل بود / نه معلم آموزش دید، نه دانشآموز و نه خانواده
در ادامه این تعطیلیها، آموزش مجازی بهعنوان راهحلی اضطراری مطرح شد؛ راهحلی که به گفته بسیاری از کارشناسان، نه زیرساخت لازم برای آن فراهم بود و نه محتوای آموزشی متناسب با این شیوه تولید شد.
فاطمه حسینی، کارشناس آموزش در این باره به تجارتنیوز میگوید: آموزش مجازی در کشور ما بیشتر شبیه انتقال ناقص کلاس حضوری به یک صفحه کوچک موبایل بود. نه معلم آموزش دید، نه دانشآموز و نه خانوادهها. نتیجه این شد که یادگیری عمیق عملاً اتفاق نیفتاد و بسیاری از دانشآموزان فقط برای رفع تکلیف آنلاین میشدند.
او افزود: شکاف آموزشی ناشی از آموزش مجازی، در میان دهکهای مختلف اجتماعی نیز عمیقتر شد. دانشآموزی که تبلت، اینترنت پایدار و فضای آرام در خانه داشت، تا حدی توانست خودش را حفظ کند، اما برای بسیاری از دانشآموزان مناطق محروم، آموزش مجازی عملاً به معنای حذف آموزش بود. این نابرابری آموزشی، امروز خود را در نتایج امتحانات نهایی و آزمونهای استاندارد نشان میدهد.
تداوم روشهای سنتی آموزشی و نقش مهم آن در افت تحصیلی / دانشآموزان کمتر فرصت مشارکت، پرسشگری و تجربه عملی دارند / یادگیری به فعالیتی خستهکننده و بیمعنا تبدیل شده است
این کارشناس آموزش در ادامه اظهار داشت: در کنار آموزش مجازی ناکارآمد، تداوم روشهای سنتی آموزشی نیز نقش مهمی در افت تحصیلی ایفا کرده است. همچنان در بسیاری از مدارس، آموزش بر پایه حفظیات، انتقال یکطرفه مطالب و ارزشیابیهای مبتنی بر نمره استوار است.
حسینی تاکید میکند: دانشآموزان کمتر فرصت مشارکت، پرسشگری و تجربه عملی دارند و همین امر باعث میشود یادگیری برای آنها به فعالیتی خستهکننده و بیمعنا تبدیل شود. نسل امروز با تصویر، تعامل و سرعت رشد کرده، اما ما هنوز با تخته و دیکته و امتحانهای تکراری با او حرف میزنیم. طبیعی است که انگیزهاش را از دست بدهد.
آموزش مجازی در مقاطع پایینتر ناکارآمد است / حتی دانشآموزانی که از امکانات و سامانههای مناسب برخوردارند، در محیط غیرجدی خانه تمرکز لازم برای یادگیری را پیدا نمیکنند
فاطمه حسینی با اشاره به بررسی کارآمدی آموزش مجازی در مقاطع مختلف تحصیلی میگوید: آموزش غیرحضوری هرچه در سنین پایینتر اجرا شود، ناکارآمدتر خواهد بود. در مقطع ابتدایی، بهویژه پایههای اول تا سوم، آموزش غیرحضوری بسیار ضعیف عمل و افت تحصیلی در این مقاطع بیشتر نمود پیدا کرده است. به عبارتی، در مقاطع پایینتر تحصیلی، این ناکارآمدی بیشتر خود را نشان میدهد، زیرا کودکان نیاز بیشتری به تمرکز و تعامل حضوری دارند.
او همچنین اضافه میکند: ضعف زیرساختهای اینترنت و سامانههای آموزشی نیز مشکل را دوچندان کرده است. تنها تعداد محدودی از مدارس و خانوادهها به امکانات مناسب دسترسی دارند و بخش بزرگی از دانشآموزان عملاً از آموزش غیرحضوری محروم میشوند.
این کارشناس آموزش ادامه میدهد: حتی دانشآموزانی که از امکانات و سامانههای مناسب برخوردارند، در محیط غیرجدی خانه تمرکز لازم برای یادگیری را پیدا نمیکنند. در این میان، کلاسهای غیرحضوری تنها میتوانند نقش مکمل داشته باشند و هرگز جایگزین آموزش حضوری نمیشوند.
حسینی با اشاره به افزایش تعطیلی ها خاطرنشان میکند: این تعطیلیها باعث بیبرنامگی خانوادهها و مدارس شده و روند افت تحصیلی را تشدید کرده است. در شرایطی که نظام آموزشی ناکارآمد است و محتوای درسی و روشهای تدریس جذابیت ندارند، تعطیلیهای مکرر مدارس ضربهای مضاعف به کیفیت آموزش وارد کردهاند.
بی انگیزگی دانشآموزان و ابعاد روانی عمیق آن / در سالهای اخیر، میزان اضطراب تحصیلی، احساس بیکفایتی و افسردگی خفیف در میان دانشآموزان بهطور محسوسی افزایش یافته است
هاله بخشی، روانشناس بالینی، نیز درباره بی انگیزگی دانش آموزان و دلایل آن به تجارتنیوز میگوید: این بیانگیزگی، صرفاً یک مساله آموزشی نیست، بلکه ابعاد روانی عمیقی نیز دارد. در سالهای اخیر، میزان اضطراب تحصیلی، احساس بیکفایتی و افسردگی خفیف در میان دانشآموزان بهطور محسوسی افزایش یافته است. بسیاری از آنها احساس میکنند درس خواندن هیچ ارتباطی با آیندهشان ندارد و صرفاً منبع فشار و تنش است.
او میافزاید: آموزش مجازی و انزوای ناشی از آن، مهارتهای اجتماعی دانشآموزان را نیز تضعیف کرده است. در واقع مدرسه فقط محل آموزش ریاضی و علوم نیست؛ محل یادگیری تعامل اجتماعی، حل تعارض و همکاری است. دانشآموزی که مدتها از این فضا دور بوده، هنگام بازگشت به مدرسه دچار افت تمرکز، پرخاشگری یا گوشهگیری میشود که مستقیماً بر عملکرد تحصیلیاش اثر میگذارد.
فشارهای اقتصادی و عدم حمایت روانی خانوادهها
او همچنین به نقش خانوادهها اشاره میکند و میگوید: فشارهای اقتصادی و معیشتی باعث شده بسیاری از والدین نتوانند حمایت روانی و آموزشی لازم را از فرزندان خود داشته باشند. وقتی خانواده درگیر تأمین نیازهای اولیه است، پیگیری تکالیف درسی یا ایجاد انگیزه تحصیلی به اولویت دوم یا سوم تبدیل میشود.