به گزارش اکواقتصاد، در شرایطی که اقتصاد ایران همچنان با تورم مزمن، نااطمینانی‌های سیاستی و محدودیت‌های جدی در تأمین منابع مالی مواجه است، هزینه بالای تأمین مالی به یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش‌روی بنگاه‌ها تبدیل شده است؛ چالشی که نه‌تنها سودآوری شرکت‌ها را تحت فشار قرار می‌دهد، بلکه افق تصمیم‌گیری برای سرمایه‌گذاری و توسعه را نیز مبهم می‌کند. در چنین فضایی، دسترسی به منابع مالی دیگر صرفاً یک ابزار رشد نیست، بلکه به مسئله‌ای حیاتی برای بقا تبدیل شده است.

از سوی دیگر، اثر این فشار مالی برای همه بازیگران اقتصادی یکسان نیست. شرکت‌های بزرگ‌تر با تکیه بر سودهای انباشته تا حدی می‌توانند این شرایط را مدیریت کنند، اما بنگاه‌های کوچک و به‌ویژه استارتاپ‌ها بیشترین آسیب را از نرخ‌های بالای تأمین مالی می‌بینند؛ موضوعی که می‌تواند جریان نوآوری و پویایی اقتصاد را نیز تحت تأثیر قرار دهد. در همین چارچوب، محبی، کارشناس اقتصادی، در گفت‌وگو با اکو‌اقتصاد به بررسی ابعاد مختلف این مسئله و تغییر جهت‌گیری شرکت‌ها از «رشد» به «تاب‌آوری» در شرایط فعلی پرداخته است.

محبی در خصوص تأثیر نرخ بالای تأمین مالی بر تصمیمات شرکت‌ها گفت: «هزینه تأمین مالی مستقیماً در صورت‌های مالی شرکت‌ها دیده می‌شود و سودآوری را هدف قرار می‌دهد. این هزینه‌ها عملاً بخش قابل توجهی از سود شرکت‌ها را از بین می‌برد.»

او توضیح داد که این موضوع چگونه بر فعالیت شرکت‌ها اثر می‌گذارد: «شرکت‌هایی که با مشکل نقدینگی مواجه هستند، ناچارند برای ادامه فعالیت، تأمین مالی انجام دهند؛ اما وقتی این تأمین مالی با نرخ بالا انجام می‌شود، حاشیه سودشان به شدت کاهش پیدا می‌کند.»

به گفته او، همه شرکت‌ها توان تحمل این فشار را ندارند: «تنها شرکت‌هایی که از گذشته سود انباشته دارند، می‌توانند این شرایط را تحمل کنند. اما شرکت‌های جدید، به‌ویژه استارتاپ‌ها، عملاً توان پذیرش چنین هزینه‌هایی را ندارند.»

محبی این وضعیت را مانعی جدی برای پویایی اقتصاد دانست و گفت: «هزینه بالای تأمین مالی به یک عامل بازدارنده برای توسعه کسب‌وکارها تبدیل شده است. این در حالی است که شرکت‌های نوپا بیشترین نیاز را به منابع مالی دارند و می‌توانند موتور رشد اقتصاد باشند.»

او به فضای کلی اقتصاد نیز اشاره کرد:«کارآفرینان با امید وارد بازار می‌شوند، اما با موجی از نااطمینانی و ریسک مواجه می‌شوند که مانع رسیدن آن‌ها به اهدافشان می‌شود. اقتصاد ما فضای قابل پیش‌بینی ندارد و این موضوع ادامه فعالیت را برای شرکت‌های جدید بسیار دشوار کرده است.»

در پایان، محبی توصیه‌ای دوگانه به شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران داشت: «در شرایط فعلی، شرکت‌ها باید تمرکز خود را از رشد به سمت تاب‌آوری ببرند. از طرف دیگر، سرمایه‌گذاران هم به جای انتظار سودهای بالا، باید به حفظ ارزش دارایی خود در برابر تورم فکر کنند.»

او تأکید کرد که با واقع‌بین شدن انتظارات، می‌توان تصمیم‌های منطقی‌تری در بازار گرفت.